در دوم خرداد۷۶سید محمد خاتمی نماینده ااصلاح طلبان در انتخابات ریاست جمهوری بیشترین میزان رای را در استان یزد از آن خود کرد،اما پس از گذشت هشت سال کاندیداهای اصلاح طلبان در انتخابات ریاست جمهوری با اختلاف زیادی از محمود احمدی نژاد شکست خورد تا نقطه پایانی باشدبرای حضور اصلاح طلبان در حکومت.این بار مردم یزد به اصلاح طلبان روی  خوش نشان ندادند و رای خود را به نفع کاندیدای پیشروی اصولگرایان به صندوقها ریختند.فارغ از دلایل ملی و اشتبا هات تاکتیکی تحول خواهان در انتخابات گذشته،این موضوع را میتوان از دریچه استانی بررسی کرد و بر طبق آن الگویی را برای انتخابات آتی ترسیم نمود.فعالیت اقتصادی:به جز عده محدود و انگشت شماری از اصلاح طلبان استان یزد،ما بقی،پیگیری فعالیت های اقتصادی و استفاده از مزیت های آن را بر اصلاح طلبی ترجیح دادند.  عدم صداقت:جریان اصلاح طلبی در یزد از عدم صداقت در مواضع رنج می برد یعنی در حالی که به صورت نقاب اصلاحات را داشتند و از مدیران دولت خاتمی بودند،در پنهان و آشکار با سران گروههای اقتدار گرا و اصولگرا لابی میکردند و با آنها مرز بندی مشخصی نداشتند و این عمل را حسن مدیریت و تدبیر معرفی میکردند،بگذریم از این موضوع که عده ای معتقد هستند بافت سیاسی شهر و استان یزد به طور سنتی بسته است و اساسا" بر محور محافظه کاری می گردد به گونه ای که دو آتشه ترین احزاب اصلاح طلب ایران در استان یزد از احزاب راستگرا در تهران و شهرهای بزرگ دیگر نیز محافظه کارترند.       نداشتن ارتباط با بدنه:گروههای تحول خواه پس از پیروزی پی در پی در انتخابات گمان کردند که مردم با آنها عهد اخوت بسته اندو از همین رو با گرفتن مناصب دولتی استان و خیالی آسوده از حمایت مردم،آنها را در پشت دربهای بسته اتاق مدیریت خود قرار دادند واین امر باعث دلزدگی مردم از مدیریت اصلاحات گردید،همچنین دانشگاههای استان یزدبا داشتن چندین هزار دانشجو راه خود را از اصلاح طلبانی که به محافظه کار تبدیل شده بودند جدا کردند. اکنون بار دیگر خبرهایی از تشکیل و فعال شدن شورای هماهنگی نیروهای اصلاح طلب در شهر یزد به گوش میرسد،اما اینکه این شورای هماهنگی تا چه حد بتواند آرمانهای اصیل تحول خواهانه را مطرح کند و آن را در انتخابات به سر منزل مقصود برساند با اما و اگرهای زیادی مواجه است.اقشار تاثیر گذار و گروههای مرجع همانند کارگران و دانشجویان با پشتوانه چندین هزار نفری وبا توجه به وزن آنها در جامعه و معادلات سیاسی،به چه میزان در انتخاب نامزدهای مد نظر شورای هماهنگی اصلاح طلبان یزد مورد التفات قرار میگیرند؟آیا تصمیمات این شورا دغدغه های اصلاح طلبان اصیل و پیشرو و مردم یزد را پاسخگو خواهد بود؟چه تضمینی وجود دارد که کاندیداهای مورد نظر این شورا به شرط پیروزی در انتخابات،نان را به نرخ روز نخورند و تحت تاثیر دولت اقتدار گرا دچار اضمحلال نشوند و اصلاح طلب بودن خود را انکار نکنند؟کما اینکه در شورای شهر فعلی چنین اتفاقی افتاد.شورای هماهنگی چه برنامه ای برای مدیریت شهر یزد دارد که در انتخاب کاندیدا ها به آن توجه میکند؟اگر این شورا ی هماهنگی خود را نماینده اصلاح طلبان میداند  و به فکر پیروزی در انتخابات است،در این صورت نامزد های این شورا برای شرکت در انتخابات آتی باید بیش از هر چیز به اصلاحات اعتقاد راسخ و گذشته روشن و شفاف داشته باشند و از طرف دیگر مورد حمایت و تائید گروههای کارگری و دانشجویی باشند. در حال حاضرکارگران و دانشجویان با داشتن پشتوانه چند ده هزار نفری و پتانسیل های فراوان  می توا نند برگ برنده و تعیین کننده ای باشند برای کاندیدایی که مورد حمایت آنهاست.اما کارگران و دانشجویان به سادگی رای خود را پشتوانه کاندیداها قرار نمیدهند مگر آنکه از پیگیری قاطعانه   خواسته هایشان توسط آنها مطمئن گردند.